Je weet het eigenlijk al.

Dat je iets mag loslaten. Een overtuiging, een verwachting, een oud patroon of familiepatroon, of misschien wel een beeld van hoe jouw leven eruit zou moeten zien.

Je begrijpt waar het vandaan komt. Je ziet misschien zelfs precies wat je steeds opnieuw doet.

En toch lukt loslaten niet.

Want wat gebeurt er als je werkelijk loslaat? Wie ben je dan nog? En wat blijft er over wanneer je niet langer doet wat je altijd hebt gedaan?

Zo hoort het toch?

We groeien allemaal op met ideeën over hoe het leven hoort te gaan.

Sommige worden uitgesproken. Andere krijg je mee zonder dat er ooit woorden aan worden gegeven.

Je gaat studeren. Je kiest een goede baan. Je zorgt voor anderen. Je werkt hard. Je maakt iets van je leven. Je houdt vol.

Ook verwachtingen rondom relaties, ouderschap, werk, succes en opleidingsniveau kunnen generaties lang worden doorgegeven.

Zo hoort het.
Zo doen wij dat.
Dit wordt van mij verwacht.

Soms worden we ons bewust van deze overtuigingen. Andere zijn zo vertrouwd dat we ze niet eens meer als een keuze ervaren.

Totdat het begint te wringen.

Wiens droom volg jij eigenlijk?

Misschien heb je jarenlang toegewerkt naar iets waarvan je dacht dat je het wilde.

Een bepaalde carrière. Een gezin. Een succesvol bedrijf. Financiële zekerheid. Er altijd voor anderen zijn.

En toch kan er op een bepaald moment iets ontstaan wat moeilijk uit te leggen is.

Is dit het nou?

Of je voelt dat je een andere kant op wilt, maar iedere keer dat je een beweging probeert te maken, houdt iets je tegen.

Dan wordt een andere vraag interessant:

Is het leven dat ik probeer te creëren eigenlijk wel van mij?

Worden wie je werkelijk bent

Carl Jung beschreef het proces van individuatie: steeds meer worden wie je in wezen bent, in plaats van alleen te leven vanuit de rollen en verwachtingen waarmee je je hebt geïdentificeerd.

We ontwikkelen allemaal een manier waarop we ons aan de buitenwereld laten zien. Jung noemde dit de persona.

De sterke.
De succesvolle.
De goede moeder of vader.
Degene die altijd klaarstaat.
Degene die alles onder controle heeft.

Die rollen zijn niet verkeerd. Ze hebben ons vaak geholpen.

Maar er kan een moment komen waarop de rol die ooit bij je paste, te klein wordt voor wie je inmiddels bent geworden.

En daar ontstaat spanning.

Het leven staat namelijk nooit stil. Jij ook niet.

Misschien is de vraag dan niet langer:

Hoe zorg ik ervoor dat mijn oude leven weer klopt?

Maar:

Wat probeert er nu in mijn leven te ontstaan?

Erbij horen of je eigen weg gaan?

En daar raakt Jung voor mij heel mooi aan het systemische werk.

Want je eigen weg gaan klinkt prachtig, maar we zijn ook diep verbonden met het systeem waaruit we komen.

Vanuit het gedachtegoed van Bert Hellinger kijken we onder andere naar erbij horen en onze plek binnen het familiesysteem.

Wat gebeurt er wanneer jouw ouders hard hebben moeten werken voor zekerheid en jij ineens een heel ander leven wilt?

Wat als niemand in jouw familie ooit voor zichzelf koos?

Wat als jij meer succes krijgt, meer vrijheid neemt of simpelweg zegt: dit past niet meer bij mij?

Dan kan er naast verlangen ook schuld ontstaan.

Mag ik het anders doen en toch bij jullie blijven horen?

Vasthouden voelt dan misschien niet fijn, maar wel vertrouwd. Je blijft loyaal aan wat binnen jouw systeem bekend is.

En daardoor kan loslaten veel moeilijker zijn dan simpelweg besluiten: vanaf vandaag doe ik het anders.

Je hoofd weet het allang

In mijn werk met Brainspotting en systemisch werk zie ik hoe groot het verschil soms is tussen iets rationeel begrijpen en het daadwerkelijk kunnen loslaten.

Je kunt rationeel heel goed begrijpen dat je niet altijd voor iedereen hoeft te zorgen. Dat je een andere keuze mag maken. Dat je niet voortdurend hoeft te presteren.

En toch kan je lichaam iets heel anders vertellen zodra je het daadwerkelijk probeert.

Je hoofd heeft het begrepen.

Maar iets in jou houdt nog vast.

Misschien vraagt dat deel niet om nóg meer begrijpen.

Misschien vraagt het om gezien te worden.

Wat heeft vasthouden je gekost?

We vragen ons vaak af waarom we iets niet kunnen loslaten.

Maar draai de vraag eens om:

• Wat heeft het je gekost om het al die tijd vast te houden?
• Hoeveel energie kost het om te blijven voldoen?
• Welke keuzes heb je niet gemaakt?
• Welke verlangens heb je uitgesteld?
• En voor welke versie van jezelf ontstaat er ruimte als je niet meer zo hard hoefde te proberen te zijn, wie je dacht dat je moest zijn?

Niet als verwijt naar jezelf of naar je familie.

Je hoeft je verleden niet af te wijzen om een andere beweging te mogen maken.

Misschien kun je zeggen:

Dit heeft bij mij en mijn familie gehoord.

Het heeft mij gebracht tot waar ik nu ben. En vanaf hier mag ik verder.

Loslaten is niet alleen verliezen

We denken bij loslaten vaak aan iets kwijtraken. Maar wat als loslaten juist betekent dat er ruimte ontstaat?

Ruimte voor iets wat je misschien nog niet kent.

Dat kan spannend zijn. Want het oude is vertrouwd, zelfs wanneer het niet meer past. Het nieuwe kent nog geen vorm.

Misschien is dát wel de illusie die we mogen loslaten:

dat we eerst precies moeten weten waar we uitkomen voordat we een andere beweging mogen maken.

• Wat verandert er wanneer je de werkelijkheid toelaat zoals die nu is?
• Welk pad opent zich dan?

En misschien nog belangrijker:

Welk leven wil er eigenlijk door jou geleefd worden?

Workshop ‘Loslaten van de illusie’

Tijdens onze workshop ‘Loslaten van de illusie – wiens dromen volg jij?’ gaan we dit samen onderzoeken.

Welke verwachtingen draag je mee? Welke dromen zijn werkelijk van jou? Waar ben je trouw aan gebleven? Wat heeft dat je gebracht en gekost? En wat ontstaat er wanneer je loslaat wat niet langer bij je hoort?

We werken deze middag met een systemische oefening en een familieopstelling.

Je hoeft vooraf niet te weten wat er precies gezien wil worden.

Misschien is nieuwsgierigheid naar één vraag al genoeg:

Als ik niet langer hoef te leven zoals ik dacht dat het hoorde… welk leven wil er dan door mij geleefd worden?

Workshop systemisch werk & familieopstellingen in Sassenheim. Aanmelden via deze link.